араты

araty


Нататкі вольнага аратага


Previous Entry Share Next Entry
Не верю!
араты
araty
Есть у нас очень много деревень. Раньше их называли неперспективными. А еще хутора. Почему бы человеку, который там вырос, или просто бизнесмену и любому желающему не построить там агроусадьбу? Реанимировал бы и деревню».

Читать полностью: http://naviny.by/rubrics/tourism/2014/08/22/ic_articles_126_186379/

По мнению Александра Лукашенко, местные жители могли бы оказать помощь, присматривая за усадьбами и поддерживая там порядок. А впоследствии хозяева могли бы даже формировать на основе агроусадеб фермерские хозяйства.

Читать полностью: http://naviny.by/rubrics/tourism/2014/08/22/ic_articles_126_186379/

Я не Станислоавский, но - не верю! Пусть даже эти слова и принадлежать Президенту РБ. Во-первых - я живу в такой деревеньке, почьти хуторе - ни то что поддержки, но и понимания не наблюдаю.
Во вторых - наивно полагать, что ежели слуцкий завод "Модуль", умерший так и не успев толком начать работать, отдать под гостиницы, рестораны, развлекательные центры, то там вдруг потом начнут производиться машины армейской связи, или нечто подобное.

  • 1
Мой отчим живет в одной такой умирающей деревне. Лет 25 еще назад она была одной из крупных и перспективных в Столбцовском районе. Сейчас остались одни старики и сильнопьющие мужчины. Допустим, начнется возрождение этой деревни, со строительства. Кто туда строить поедет? Своими силами деревня уже не поднимется. Но главное - для кого? Все работящие или в Столбцы или поближе к районному центру переехали. Отдыхать туда ездить? А кто обслуживать будет?

Да, Оль, такая плачевная картина в большинстве деревень Беларуси. И агрогородки добъют село. Вернее изменят его до неузнаваемости.
Ну а агротуризм? Я конечно же за любые действия,которые хоть как то спасают беларускую деревню, и агротуризм хоть чутку, хоть капельку, но способствует этому. Но , во-первых, у нас это совсем не агротуризм. Назовем просто - сфера услуг, которую удобно и выгодно оказыать на селе.
Ну и уж точно агротуризм не возродит фермерство и малые деревни. Для этого хотя бы поддержали тех, кто желает жить в вымирающих деревнях и трудиться на земле. Так они и нас гномбят. А слов та, слов. И как потом верить словам.??

Кінуць!
І кінуць!

Двусэнсоўны адказ у Вас атрымаўся:)

Кінуць - кідалава, і кінуць - плюнуць на ўсё:)

Так я гэта і меў на ўвазе.Кінуць бяз падтрымкі,бо каб сельская гаспадарка была выніковай,яна ня проста патрэбна,а абавязкова.
І кінуць,бо падман-звыклая практыка ад 17га і "далее везде".

Тем не менее, что-то же и кто-то же развивается.
Пусть не потому что помогают, а вопреки, но все же движение есть!

В том то и дело, что не развивается, а гибнет. У меня друг, когторого воспитали деды-шляхтюки и привили ему любовь к земле, а дети не желают работать на земле. Они сына и кнутом, и пряником, и в армию отправлял, и БМВ покупал - все равно сбежал в город. Я своих не держал - вижу, что ни государству, ни обществу мы не нужны.
А колхозы сами по себе то же стогнируют - не могут они предложить того, тчобы нормальные люди шли в них. Ну есть там пару десятков колхозов на всю Беларусь, которые могут отобрать себе лучших работников., а так... И это при многомиллиардной бюджетной поддержке. Я никогда не был против колхозов, даже в начале девяностых - ну так сложилось исторически, так чего же рвать по живому. Но без реальных реформ село придется снова возрождать, но уже нашим детям.

Як на мой розум

Вось жа нарадзіўся і вырас я ў калгасе, то бо ў вёсцы. Я не эканаміст і не эксперт у сельскай гаспадарцы. Тым часам некаторыя агульныя моманты відаць не толькі экспертам.
Перш за ўсё сённяшнія СВК (аб’яднанні па вытворчасці сельгаспрадукцыі) далёка ад савецкіх калгасаў не адыйшлі. Калі гэта ўжо кааператывы, то павінна быць так: Вырасцілі хлеб, гародніну, садавіну, атрымалі малако, мяса – прадалі, маюць грошы, якія выдаткоўваюць першым чынам на выплату падаткаў, затым на “латанне” вузкіх месцаў ува ўласнай вытворчасці. Толькі пасля – на заробкі. З дзяржаваю стасункі чыста эканамічныя: СВК прадае, дзяржава (горад, крама, людзі) – купляе.
Сённяшнія СВК успадкавалі ад савецкіх калгасаў, на жаль, самую паганую рысу – селянін на зямлі не руплівы гаспадар, а часовы парабак. Вымерзлі азімыя, з’еў каларадскі жук бульбу, паздыхалі свінні, каровы ад чумы ці ад яшчура – таквеле таго! Мне “да фанара”. Усё роўна гэта не маё. А вось калі на маіх уласных 20-ці сотках я заўважу хоць аднаго жука, дык я свае (!) соткі на каленях абпоўзаю, кожнае каліўца абмацаю. Калі мая кароўка ці парсючок не тое што захварэе, але паесць не з гэтакім апетытам, як зазвычай, дык я падніму ўсіх дыпламаваных ветэрынараў ды шаптух, ў хляве начаваціму.
Рытарычнае пытанне: Ці ж гэтак паставяцца члены кааператыву-калгасу да сваёй калектыўнай гаспадаркі? Калектыўнае валоданне зямлёю нечым нагадвае мне калектыўнае валоданне жанчынаю, як дарма спадзявацца, што публічныя дамы падвысяць дэмаграфічныя паказчыкі, гэтаксама і калгасы (СВК) не створаць прадуктовага багацця (выбачаюся за ненаўмысную пошласць). Дарэчы, вось цікава, хто з’яўляецца юрыдычным уласнікам калгаснае (СВК-шнае) зямлі?

Зямля і дом, то бо нерухомасць, павінна быць маёй асабістай прыватнай уласнасцю. Я хачу і павінен жыць на сваёй уласнай зямлі, у сваім уласным доме. От тады я накармлю не толькі сваю краіну, але і суседзяў. Тады я з грэблівай усмешкаю спамінаціму крывадушна-звыродлівы савецкі лозунг: “Усё вакруг калхознае, усё вакруг маё!”

P.S. Выбачаюся за пафас.

Re: Як на мой розум

Не, гэта не пафас - гэта існасьць. Калі я ўпершыню сутыкнуўся з дзеяннем капуснай мухі (ездзілі ў райцэнтр, спека, калі вярнуліся, то ўся мая капуста, некалькі тысяч, звяла), то жонка казала, што я на працягу хвіліны раз пяць змяніўся ў твары- то чыровны, то белы. А калі калгасныя аграномы бачуць, як прападае ўраджай, то так, стаяць ,размаўляюць, як пры застоллі.
І калі тым годам у час Хав'ера мяне засыпала чатырохмятровымі суметамі, то я тры тыдні толькі і рабіў, што чысьціў снег з цяпліць - рукі да гэтага часу баляць. А калі той восенню ільнозавод з-за дажджоў не змог прыбраць лен за нашай вескай і ён парос зеллем, то і ляжаў ён на полі, лічы да Новага году, пакуль мароз зелле не пабіў. Сваё б віламі падымалі б, гліфасатаў купілі б, каб выпаліць зелле, а так....
Скажы трактарысту загорваць на тым тыдні пасеяннае жыта - з задавальненнем - заробак жа. У мяне калі вымакае, альбо вымярзае, то - страты. А ім - яшчэ магчымасьць зарабіць - дзяржава ж (то бок усе мы) аплоціць.

Re: Як на мой розум

І наконт уласнасьці Ваша праўда. Менавіта так мы і размяркоўваем свой бюджэт. Я ведаю адну сямью, (чатыры чалавекі, тры мужчыны - гаспадар і два сыны старшакласнікі) якая жыла на мінімум для аднаго чалавека цэлую зіму, каб набыць абсталяванне сучаснае, для цяпліц. Прыводзіў гэты прыклад старшыні аднаго калгасу, спытаўся - "а вашыя калгаснікі пагадзяцца на змяншэння заробка, каб набыць больш сучасную тэхніку?". То той толькі сумна ўсміхнуўся.
А так гэтая сыстэма вельмі добрая для злодзеяў. Крадуць трактарысы саляру, даяркі камбікорм. Вышэй - болей. Старшыня ўжо крадзе дезсяткамі тысяч даляраў, а як калгас багаты, то і сотнямі. Крадуць на препрацоўчых прадпрыемствах. І ўсё гэта на "адкатах", таму і не чапаюць іх розныя КДК, АБЭЗ, пакуль не скажць "фас".
Вось вядомая гісторыя слуцкага мясакамбінату. Тут, на месцы, ўсё бачылі так. Стары дырэктар камбінату трымаў высокі ўзровень - кралі, але ў меру. Тут вчлікі чын, вельмі вялікі, як кажуць нашыя "з адпаведным мясным прозвішчам" ставіць свайго чалавека на пасаду дырэктара. Мабыць жа не за так - гадзіннікі з неба і на прэмьераў не валяцца. І панеслася. А тут новы галава раёну з Гродзеншчыны. Але што ён можа супраць гэткай "крышы". Ды і яго "кум", хаця і губернатар, але ніжэй. Ну вось і выпадак падвярнуўся на адкрыцці "Слуцкіх паясоў". Мо людзі і памыляюцца, але гэтая версія падаецца больш праўдзівай, чым іншыя.
А за ўсё мы ўсе і плацім.

Re: Як на мой розум

І наконт зямлі. Яна належыць у нас дзяржаве. То бок народу, безумоўна. І вось тут я, пакуль не створыцца клас сялян, за гэта. Не, можна аддаць ва ўласнасьць, але выключна тым фермерам, (і толькі фермерам, пакуль), якія год 10-15 яе добра апрацоўваюць. Без усялякіх выплат. (Я ня маю зямлі, як што, а як і атрымаю, то па мае ўмове магу і не дажыць да прыватызацыі, то бок - не дзеля свае выгоды).
Зараз, калі, скажам, расіянін, ці немец, набудуць , скажам, слуцкі мясакамбінат, альбо слуцкі сыраробны, то атрымаюць неклькі калгасаў з арандаванай зямлёй у некалькіх суседніх раенах. Не спадабаліся нам немцы, ці расіяне - ўласнасьці іх, а зямля - наша. А як прыватызаваць зямлю?
Альбо хто зараз, пры гэтых умовах стане уласнікам калгаснай зямлі? Толькі старшыні калгасаў і вертыкальшчыкі. Яны і парабкаў танных могуць прывезці з якогой бангладэшы. І стварыць беларускае сялянства зможам толькі ўжо праз новую рэвалюцыю.

Re: Як на мой розум

Што да прыватнае ўласнасці на зямлю, ейнай куплі-продажу, гатовы згадзіцца з Вашэцем. Аднак зноў-такі “выскоквае” пытанне – а як жа ў іншых краінах? Здаецца, далёка не ўсюды зямля нацыяналізаваная. Ну, але тут трэба быць адмыслоўцам, спецыялістам, каб нешта ўцямнае казаць. Пагатоў, што ні краіна, што ні народ – усё інакшыя абставіны ды парадкі.
Вось датычна арэнды, гэта мусіла б быць тое, што трэба. Жыды ж некалі ў Беларусі няблага жылі з арэнды. Калі не ўся, дык, пэўна, пераважная большасць арандаванае зямлі была ў іхных руках.
Але вось жа закавыка! У Эстоніі, дзе ледзь-ледзь наскрабецца крыху больш мільёна жыхароў, пасля таго, як савецкая ўлада сканала, бы грыбы пасля дажджу раслі хутары і да 2000 году хутароў было болей, як 50 тысяч (!). Гэта ў краіне, усіх насельнікаў якое магчыма два разы змясціць у адзін горад Мінск!
А хіба ж беларусы ўломкі? Ці ў нас рукі не з таго месца растуць? Нас жа хлебам не кармі, а дай толькі нешта рабіць, каб не сядзець – араць, капаць, сеяць, пілаваць, будаваць. От кажуць – п’юць. Дык п’юць жа не ад гультайства, а ад няма чаго рабіць!
Яшчэ раз скажу: Зямельная рэформа з абавязковым скасаваннем савецкае сацыялістычнае прыгоннае спадчыны не проста наспела, але была патрэбная , фігуральна кажучы, пазаўчора. Гэтакая рэформа, каб кожны, у каго ёсць ахвота, магчымеў бы плённа працаваць на ёй, мець годны заробак ад сваёй працы. І не трэба было б вынаходзіць ровара ў выглядзе аграгарадкоў.
Працавітасць, жаданне ўрабляць зямлю насуперак усім намаганняў камуністаў – у беларусах жыве, ляпей сказаць, пакуль яшчэ тлее.

Re: Як на мой розум

Безумоўна, каб разабрацца ў пытанні зямлі, вескі, сялянства патрэбны спецыялісты, якія добра ведаюць сітуацыю і ў нас, і за мяжоў - асаблівасьці, недахопы, памылкі. І такія спецыялісты ў нас ёсьць. Але яшчэ трэба шырокі і адкрыты плебесцыт - выказванне ўсіх хто датычыцца сельскай гаспадаркі, а датычацца ў нас лічы ўсе - такая гісторыя, такая сістэма.
У нас зямлю і даюць у арэнду нават калгасам. На розны час. У мяне тры надзелы (невялікія, ля 0,4га) у пажыццевым, перадць магу наўадкам, але калі яны будуць займацца гэтай зямлёй. Здаецца разумна, але ўжо сутыкнуліся з тым, што гаспадар (фермер) памірае, нашчадкі не маюць жадання працаваць на зямлі з рознае нагоды, і зямля адыходзіць дзяржаве. З сучаснымі садамі, пабудовамі, меліяратыўнымі сістэмамі і г.д. . І вось узнікае пытанне ў чалавека, які пленна і прадуктыўна працуе на зямлі, але ведае, што за ім ніхто не прыдзе, а прадаць ні ён, ні нашчадкі не змогуць - а сэнс паляпшаць яе - мо лепш выцянуць што можна, ды й гары яно гарам?
Так, дарэчы і рабіла большасьць жыдоў-арандатараў - выціскалі і зямлю, і прыгонных сялян. Што прыводзіла, як Вы ведаеце, да бунтаў.

Re: Як на мой розум

Цалкам згодзен. Патрэбны шырокі і адкрыты плебісцыт, якому папярэднічала б гэтаксама шырокая і адкрытая тлумачальна-асветніцкая кампанія ў медыях, дзе вялі б рэй менавіта спецыялісты па сельскай гаспадарцы, па зямельнай рэформе. Прытым без палітычнае дэмагогіі, без налеплівання адзін аднаму палітычных ярлыкоў. У цэнтры – зямля, крыніца хлеба, гародніны, садавіны, малака, мяса, адным словам, зямля-карміцелька. Усе – і дэмакраты, і лібералы, і камуністы, і дыктатары – усе чыста хочуць есці.

Re: Як на мой розум

Наконт Прыбалтыкі, то калі б мы пачалі рэформы сяла ў 90м, то ўсё б было іначай. А зараз гэта складаней шмат па розных прычынах. Напрыклад і я, каб зараз пачнаў - без вопыту, без ведаў, без старатвых хаця б мінімальных напрацовак, то згарэў бы за год, ад сілы два. Ну і зноў жа - куды дзяваць людзей з калгасаў? Не ўсе, далека не ўсе здолееюць штосьці путнае зрабіць. І, зноў жа, за дваццаць год налажана сістэма - перапрацоўка, абслугоўванне, пастаўкі-збыт - і ўсе гэта завязана пад калгасы. Скажам той жа Слуцк без калгасаў стане беспрацоўным жабрацкім горадам.
Таму, на мой погляда, калгасную сістэму неабходна рэфармаваць, але з улікам асаблівасьцяў. Безумоўна трэба пытацца ў тых, хто працуе ў гэтай сістэме, хто ведае яе ад нізу да самага верху.
Асабіста я, хаця і не звязаны з калгасамі, супраць як простай прыватызацыіі іх, так і прапаноў, кшталту старшыні асацыяцыі беларускіх фермераў, што трэба падзяліць проста калгасы на брыгады-фермерскія гаспадркі (глупства, як па мне. такое мог сказать толькі чалавек, які ня ведае хто зараз працуе ў калгасах, іх ментальнасьць). Супраць я і бясплатнай раздачы паёў - калі ты нічога не ўклаў, то ты гэта і не цэніш.
Толькі выкуп паёў калгаснікамі! Няхай нават пад ільготны крэдыт, няхай нават гэты крэдыт потым спішацца - галоўнае псіхалагічны фактар. Разумею, што большасьць адмовіцца выкупляць паі, але гэта, як на мой погляд, і лепш - гэта не гаспадары - парабкі, найміты па псіхалогіі. Безумоўна перад гэтым трэба правесьці адукацыйную кампанію - што-як-да чаго - каб разумелі і ведалі. Ну і даць, безумоўна, магчымасьць, хаця б першых год 30, каб і не калгаснік мог стаць фермерам.

Re: Як на мой розум

Я таксама лічу поўным глупствам “падзяліць проста калгасы на брыгады-фермерскія гаспадркі”. Во гэтакія рэвалюцыйныя “адным махам сем манахаў” нічога не дадуць. Калгасы павінныя быць пастаўленыя ў абсалютна аднолькавыя ўмовы з прыватнымі фермерскімі гаспадаркамі. Няхай жыццё пакажа, хто пераважыць. Мяркую, гэта было б найлепшае рэфармаванне калгасаў. А як інакш? Голае адміністраванне да месца хіба што ў войску ды ў чыноўніцкім асяродку, каб гультаі не драмалі.
Ісцінная праўда, што бясплатная раздача зямлі – гэтакае сама глупства. На жаль, шмат на каго слова “бясплатна” дзейнічае, бы гіпноз: Калі дарма – хапаю! А трэба яму тое ці не трэба – спрацоўвае хапальны рэфлекс. Зямля, бы жывы арганізм, яна не дзеля палітычных кампаніяў альбо мінучых модных плыняў.

Re: Як на мой розум

У розных дзяржавах па рознаму ставяцца да зямлі. Калі проста падзяліць заходнія традыцыі, то ўмоўна -- Амерыканская - там свяшчэнная карова - канкурэнцыя. Вось з гэтай умовы і зыходзяць . Але, безумоўна, падтрымка ёсьць і вялікая. З улікам "свабод кожнага чалавека і іх роўнасьці"
У Еўропе па рознаму. Напрыклад у скандынаўскіх краінах я, каліб вырошчваў памідоры,то не меў бы права пасадзіць яблыні, ці пасеяць кроп - кожны займаецца сваей справай і не павінен адымаць хлеб у другога. У Даніі не маеш права трымаць менш за абумоўленай законам колькасьці свіней - бекон - нацыянальны брэнд Даніі - усе рэгламентавана. У Францыі і Германіі (думаю і іншых) калі ў цябе, скажм, 10га зямлі, то не маеш права займацца зярном. Не, ты можаш, але не атрымаеш ні цэнта дапамогі, а ў іх умовах - смерць. І ўвогуле - ЕС зараз будуе калгас, горш, чым Лукашэнка. Толькі больш эфектыўны калгас, бо фермерская сістэма ўжо не толькі ў Еўропе, але і ў Бразіліі, Турцыі, Мексіцы, Індыі іг.д. даказала сваі перавагу над латыфундысткай.
Ну а так, як я ведаю, што ў ЗША, што ў Еўропе фермерскую гаспадарку вось так проста не прадасі каму заўгодна - існуюць спецыяльныя банкі, спецыяльныя кантралюючыя арганіцзацыі. І там як пасаг не аддаюць дзецям - толькі купляюць. Але ўжо таму, што так выгодней - падаткі на спадчыну вялікія, а крэдыты на набыцце фермерскай гаспадаркі ільготныя. Мо так і лепш - няхай бацькі адпачнуць.

Re: Як на мой розум

Рэч у тым, што калгасы во гэтакія, бы сёння ў Беларусі, рэфармаваць, як мне здаецца, нельга a priori. Паспрабую больш дэталёва.
У калгасе (сённяшнім беларускім) няма зацікаўленага, небесстаронняга гаспадара (фізічнага ці юрыдычнага – няважна). У афіцыйных дакументах аб статусе калгасаў гаворыцца, што яны дзейнічаюць на рынкавай аснове з актыўнай дзяржаўнай падтрымкай і асобнымі элементамі планавання. Я не маю нічога супраць ані рынкавай асновы, ані дзяржаўнай падтрымкі, ані планавання. Галоўнае, аб што спатыкаемся і заўсёды будзем спатыкацца, – хто ёсць уласнікам, уладальнікам зямлі (хай сабе нават і без права ўспадкавання, бы кажаце, ў ЗША ды ў Еўропе). Гаварыць, што зямля належыць дзяржаве альбо народу – дарма ганяць паветра. У гэтакім разе зямля нічыя, кінутая. Неўзабаве споўніцца сто гадоў (ад 1917-га), як зямлю не ўрабляем, але гвалтуем.
Ці будзе на зямлі ейны стоадсоткавы ўладальнік, ці будзе ён валодаць зямлёю без права перадачы ў спадчыну, ці будзе гэта руплівы арандатар – сёння гэта не гэтак важліва. Галоўнае, каб ён быў зацікаўлены, не абыякавы парабак, а гаспадар, каб яму балелі і сэрца, і душа, і галава – калі вясною зайцы рунь згрызлі альбо дзікі з суседняга лесу ўсю бульбу парылі, альбо суш, альбо залева.

Re: Як на мой розум

Цалкам згодзен з Вамі. І, дарэчы, ёсьць распрацаваныя прапановы, як зацікавіць працаўнікоў у беражлівым стаўленні да арандаванай зямлі (вынікі працы - безумоўна поўны гаспадар той, хто працуе, а не мінсельхарч). Прапановы тычацца менавіта выплаты за паляпшэнне кадастравай вартасьці зямлі. Скажам узяў чалавек 19бал., а перадае 25 - тысячу даляраў (сто-мільён - не важна) за десяць балаў (адзін-сто) на гектар. Алеж, як пісаў, тут і за пабудовы і шматгадовыя пасадкі (а сучасны сад вельмі дарагая справа), нашчадкі атрымаць нічога не могуць. Штосьці трэба рабіць

Re: Як на мой розум

А, вось - пра п'янку Вы слушна сказалі. Толькі я б яшчэ дабавіў, што п'юць і ад адсутнасьці мэты існавання, а зямля дае гэтую мэту - па сабе ведаю.

Re: Як на мой розум

+++++++++++

И правильно не веришь. Они так не хотят. Они хотят, чтобы им все дали.

Хотят - надо дать!

Это Вы еще поддержки ожидаете?! Мы тут давно забили на все! Может, к вам?

Я давно не ожидаю поддержки. Но зачем тогда государство? Чтобы мешать? В Конституции РБ две статьи напрямую мне гарантируют поддержку государства не меньше, чем получают колхозы, и как минимум одна косвенно. Как оно, государство, что то может требовать от меня, ежели оно не выполняет взятых на себя обязательств? Не выполняет, но требует. Потому, что оно большое, а я маленький человек. Но это не правильно. И я пытаюсь сопротивляться этому. Потому что я человек. Потому как я гражданин.
Ну а ехать к нам? Нет, здесь своих проблем выше крыши. Я уж писал о них в первых постах журнала, но на беларусском языке. Если будут эмоциональный настрой, то и этой зимой буду писать.

Государство - это бандит с постной мордой. Нафиг оно?!
У нас вообще невмоготу. Хуже, чем у вас. У нас только бюджетники жируют.
У пенсионеров небюджетного сектора пенсия в 10 раз меньше, чем зарплата учителя. Нормально?

Так и у нас пенсии не выше российских. И у нас стараются устроиться чиновником. Неофеодализм.
Знакомые и родственники, которые ездят на заработки в России ( очень много ездит) говорят, что в России проще - дал откат - и работай спокойно. А у нас еще нужно найти того, кто эту взятку передаст нужному человеку, и то не факт, что все будет хорошо.
Ну а зарплаты? Средняя по РБ около 500у.е. Но вот как средняя получается - мне иногда помогают две женщини-дворника. У них з.п 200у.е. , а у их мастера больше 800у.е., а у инженеров и того выше. Начальних их службы может и больше двух тысяч у.е. получать. Но вся проблема в том, что вот все вакансии на 200-300у.е. , а выше уже без блата не устроиться.
Но что хорошо в Беларуси - маленькая она - захотел я - поехал в министерство, или парламент и решил проблему. А Россия большая - до министров и депутатов не доберешься.

Воот! У нас зарплаты в Подмосковье меньше, работы нет, а до местного начальства вообще не доберешься.
А цены выше московских в провинции.
Пенсия у небюджетников - 5 тыс. руб. Это у тех, кто помоложе.
Такая пенсия у выходящих на пенсию маленьких предпринимателей. И не потому, что недоплачивали. А потому что фиксированные платежи в Пенсионный фонд в прошлом году были 3 тысячи рублей в месяц. В этом - 20 тыс. руб. Миллион индивидуальных предпринимателей закрылись. И снизили взносы. Но пенсия-то все равно минимальная - 5 тысяч!
В моем городе (Подмосковье) первое лицо бессменно сидит 30 лет на одном стуле. В местную администрацию войти нельзя. Позвонить никуда нельзя. Я сама там работала в 90-е. В мой кабинет мог зайти любой в любое время с улицы. Сейчас там на всю администрацию один телефон с автоответчиком и охрана с навороченным турникетом. Все, оккупационный режим!
Тоска и убожество.

У нас многие едут именно в Подмосковье на заработки. Вот мой сосед и родственник жены в Подмосковье за две недели зарабатывает больше, чем здесь за три-четыре месяца. Работает токарем.Токарь он правда высококлассный.
Предприниматели и у нас получают чуть больше ста у.е. пенсию.
Ротация руководителей у нас идет, но от этого простому люду не легче .
А вот да - к любому начльнику районному я могу попасть на прием. С республиканским уровнем уже сложнее - надо записываться, объяснять по какому вопросу, а они уже решают - принять тебя, или нет.

Демагогия, увы, опора нашего государства :(

Ежели верят, то почему бы не рассказывать сказки?

С Новым годом! Желаю крепкого здоровья, отличного настроения и творческих успехов) Я искренне рад дружбе с вами и, конечно же, взаимному общению)) Ваш Сэл.

  • 1
?

Log in